Tribina o Pračetu

predavači: Tijana Tropin, Predrag Mirčetić, Aleksandra Milanović
moderatorka: Marija Stanojević

Tribina o Pračetu održana je 9. maja, u prostorijama Biznis centra opštine Savski venac, dva meseca nakon što je pisac preminuo marta 2015. godine.

Učesnici tribine bili su dr Tijana Tropin (sa Instituta za književnost i umetnost u Beogradu), Predrag Mirčetić (tada asistent na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti) i Aleksandra Milanović (apsolventkinja na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti i članica Kluba 128). Razgovor je vodila Marija Stanojević (apsolventkinja na već pomenutoj katedri, članica Kluba 128 i osnivačica Kluba Skaz).

Cilj tribine je bio da se napravi uvod, koliko je to moguće, u osnovnu poetiku Pračetovog stvaralaštva, ali sam fokus je stavljen na dva romana: Wyrd Sisters i Witches Abroad (Sestre po metli i Veštice na putu u Laguninom prevodu). Više je razloga za ovu slelekciju – gotovo je nemoguće obuhvatiti Pračetov opus u okviru jedne tribine, a pritom su ova dva romana sjajni predstavnici Pračetovog odnosa prema narativu.

Razgovor je počeo sa osvrtom na književnu kritiku – pitanjem ko se zapravo bavi Pračetovim radom? Ako izuzmemo par eseja, to su mahom master i doktorski radovi, i to američkih teoretičara – s jedne strane radovi s margine, s druge strane znak da dolazi novi talas teoretičara koji će više pažnje posvetiti Disksvetu. Tijana Tropin je naglasila da je situacija slična i u Srbiji, pre svega da se sa Novosadskog univerziteta mogu očekivati dobri radovi o fantastici, pa i o Pračetu.

Najviše pažnje se posvetilo Pračetovom specifičnom terminu – white knowledge (u samom korenu termina nalazi se asocijacija na beli šum, odnosno white noise). Ukratko, može se reći da je to specifični oblik intertekstualnog znanja, koje ne očekuje učenog čitaoca, već se oslanja na prepoznavanje kulturnih referenci – u mnogome potpomognut pop kulturom. Ovaj vid intertekstualnosti se ne može lako uklopiti u postojeće kategorije intertekstualnog znanja, te je potrebno mnogo više pisati o ovoj temi, kao i o jeziku i stilu Pračetovog pisanja.

Postavilo se i pitanje da li je Pračet postmodernista: Tijana Tropin smatra da on to nije – mada se koristi postmodernističkim postupcima. Sa ovim se slaže i Predrag Mirčetić, koji naglašava da Pračetova vrednost i, konačno, potencijal njegovih dela za tumačenje, ne zavise od definisanja Pračeta kroz postmodernizam.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *